Fenomenolojik Psikoloji

Artık Jean-Martin Charcot, 19. yüzyılın sonlarında Salpêtrière Hastane müdürü ve histeri modern mucit gibi erken psikologlar görevden moda olduğunu. Charcot hammadde bol çalışmak vardı; Salpêtrière 5000 kadın hasta üzerinde, kim deli, yoksul deli ya da "tedavi edilemez" (Makari, s. 14) kabul edildi birçok barındırılıyor.

Tanısal, "histeri" anormal kas spazmları ya da refleksler ve duyu fonksiyonları (Ehrenwald, s. 255) varyasyonları gibi belirtilerin yığın oluşturdu. Bu ağırlıklı olarak kadınlara uygulanan ve düşünce uterus karışıklıklara neden olmak. Charcot histeri organik bir nörolojik bozukluk (Hunt, s. 191) kaynaklandığı düşünülmektedir. (Charcot göre) bu konuda zihinsel faktörler tek başına getirdiği olamazdı demek için bu önemlidir.

Daha sonra normal olmayan bir şey oldu. Charcot patolojik düşüncesi ima histeri, devletlerin ikna etmek için hipnoz kullanılarak başladılar etyolojisi bazı rolü en azından. Ancak bu, çünkü eğer zihinsel faktörler de, sonra patojenik fikir (tutulmuştu bir paradoks oluşturulan bir) basitçe tarafından counteracted ediliyordu histerik bir başka (bir hipnoz ile indüklenen). Hem fikir olsa bile, hasta ne (Mitchell & Black, s. 3 farkındaydı) hastanın deneyimi ve davranışı kontrol edilir.

Josef Breuer hipnoz altında Anna O. onun tedavisinde, o serbest geri noktaya zaman zaman onu belirtileri başladı ilişkili bu anomali kullandı. Bir kez o), sonra belirtiler ortadan kalktı bu olay (rahatsız edici ve stresli olduğunu hatırladı. Bu kurşun Breuer sıkışmış anılar ve duygular onlarla ilgili neden oldu histeri sonuçlandırmak. Bir kez histerik belirtiler, kökenlerine kadar uzandığını tespit, anlamlarını belirginlik kazandı ve daha sonra çözüldü. Sigmund Freud Breuer çalışmaları ile ilgisini ve 1895 yılında da Hysteria, hangi alanı (içinde tanımlayan eser kalır Araştırmalar yayınlanmış oldu rağmen tarihî şimdi sadece). Anna O. durumda dayanarak, Breuer ve Freud ağırlıklı idi (histeri etiyolojisinde öne yoksa tamamen) psikolojik, nörolojik kökenli Charcot teorisi ortadan kaldırır.

Bir zaman zaman histeri bir sevilmeyen tanı oldu geldi. Akıl Hastalıkları Teşhis Kılavuzu (DSM öncülü), onun ortadan kalkması kurumsallaşması histeri silindi. Histeri de neredeyse tamamen eksik halen psikiyatrik edebiyatından gitti. diğer yeni varlıklar "(Libbrecht, s. 170) yerlerini almaları sırasında Tanı (histeri gibi)", zaman geçiyor, hatta bazı sosyal gelişmelerin etkisi altında varlığını sona kaybolur.

Bu sunulmaktadır için çeşitli açıklamalar. En popüler ki, bir post-modern bakış açısından, toplumsal cinsiyet ilişkileri tıbbi söylemde absorbe olmuş olup; zaman kadın doktor ve theorizers yerine hasta, histeri değişikliği (Showalter et ve anlatıları al oldular., 1993). Hysteria onun "metinsel geleneği nedeniyle yorumcu için" rezonans "taşıyor." Bu şiir, kurgu dahil olmayan tıbbi etki bile "güçlü, açıklayıcı kinaye", tiyatro, sosyal düşünce, siyasi eleştiri ve sanat olduğunu. ışık genel olarak hastalık öyküsü (Micale, 1994) üzerinde tutuyor bu şekilde.

Başka bir açıklama psikolojik okuryazarlığı gelen "bağımsız değişkendir." Bu yoruma insanlar "nispeten psikolojik süreçler" ilkel 20. yüzyıl öncesi göre ve daha kolay "psikojenik fiziksel belirtilerin oluşumu ile akut duygusal belirtileri ifade buldu. Ancak, bizim "psikolojik toplum" ve kavramların yaygınlaştırılması yaş bilinçsiz motivasyon "gibi geliyor," histerik dönüşüm sistemlerinin psychodynamics değiştirdi. Onlar "(Micale, 1993) istenen toplumsal tepki ve öznel haz almaya başarısız oldu.

Hysteria şimdi DSM-IV bilinmeyen bir köşesine başlıklar altında somatoform bozukluğu (DSM-IV 300,81) ve dissosiyatif bozukluklar (DSM-IV 300,6, duyarsızlaşma bozukluğu) küme olmuştur. Bazı yeni iş (fMRI) kullanarak Halligan diğerleri onun nörolojik temellerini (yeniden açmaya çalışıyor. 2001). Bu araştırma inhibitör mekanizmalar aslında histeri ile ilişkili öneriyor duyusal-motor işleme yüksek, bilişsel düzeyde çalışır. Onlar sağ inferior parietal korteks menşei ve duyusal ve motor fonksiyonlarının devam eden durum olarak bilgi bilincini kısıtlamak. Sağ inferior parietal korteks bilincinin arabuluculuk çok önemli bir yapı ve beynin dikkat sistemidir. diğer primer duyusal korteksin aksine bağımsız topolojik dan sınırlandırmaktadır ve sol tarafına laterializes ne olursa olsun el egemenliğinin. Bu dönüşüm semptomlar (Sierra & Berrios, 1999) özgü anatomik özelliklerini açıklayabilir. Ayrıca hipotezini artık bilinçsiz bilişsel işleme bile bilincinin yokluğunda oluşur - ironik bir geri geri Charcot orijinal teorisine destekler.

Kanımca tarihsel revizyonizm ve mediko-kültürel emperyalizmden histeri sonuçlarının geçerli reddedilmiş devlet. histeri dan aslında histeri muzdarip olduğunu acı olduğu düşünülen son yüzyılın başından etrafında kadınlar. Bu tanı şimdi bize anlaşılmaz olabilir Olsa da tanımlanmış ve sonra-egemen belirtiler yapılandırılmış. Bu bağlamda histeri olarak DSM (diğer kültürel-eksik yönleri diğerleri gibi Regier ark., 2009). Paul Feyerabend (1975) bilimsel kuramların incommensurability ilgili manzaralı önemli sempati am içinde bu bağlamda.

Adil olmak gerekirse, DSM-IV birkaç ilgi çekici yön göstermektedir. Ana bir dissosiyatif trance bozukluk, bir "kriter seti ve eksen fazla çalışma sağlanır." Asıl belirti "bir kolektif kültürel veya dini uygulama normal bir parçası olarak kişinin kültür tarafından kabul edilmeyen trance bir istemsiz devlet. "Başka bir deyişle, hasta, en şeytan tarafından büyük olasılıkla sahip olduğunu ve şeytan kabartma tek etkili yoludur.

Benzer olarak Ek I, DSM-IV ileri 25 kültüre bağlı sendromları listesini belirler. Bu inanç sadece patolojiler daha vardır. Aksine, onların kurbanlarını aslında onlar bozukluğun kurbanı olduğunu ve düşünmek gerçekten uygun kültürel özel müdahaleler ile tedavi edilir; bir voodoo büyüsü veya bir cadı doktor hizmetleri gibi, belki, gibi. Etiyoloji, nörokimyasal ve bu hastalığın tedavisinde ampirik araştırma yoluyla ele alınabilir. Ilginç bir proje gibi çalışmaların parametrelerini tanımlamak için, verdiği ölçüde mümkün karıştırıcı değişkenleri elimine olacaktı.

Referanslar

Amerikan Psikiyatri Ass'n. (4 ed. 2000). D Bozuklukları iagnostic ve İstatistiksel Akıl El Kitabı. Arlington, VA: Amerikan Psikiyatri Ass'n.

Breuer, J. & Freud, S. (1895). Hysteria çalışmalar.

Ehrenwald, J. (1991). Of Psikoterapi Tarihi (1991). New York, NY: Aronson.

Feyerabend, P. (1975). Yöntem karşı. London, UK: Verso.

, C. & Marshall, J. (2001). Çağdaş Yaklaşımlar Çalışma Hysteria Bass P., Halligan: Klinik ve Teorik Perspektifler. New York, NY: Oxford U. basın.

Hunt, M. (2 ed. 2007). Psikolojisi Hikayesi. New York, NY: Anchor.

Libbrecht, K. (1995). Histerik Psikoz - Tarihsel Anketi. New Brunswick, NJ: Transaction Publishers.

Makari, G. (2008). Mind Revolution - ve Psikanaliz oluşturulması. New York, NY: Harper.

Micale, M. (1993). "On 'in Hysteria' Kaybolması: Bir Tanı Klinik Deconstruction Bir Araştırma." Isis, 84 (3), pp. 496-526.

Micale, M. (1994). A pproaching Hysteria. Princeton, NJ: Princeton U. basın.

Mitchell, S. & Black, M. (1995). Freud ve Ötesi - Psikanalitik Düşünce Modern Bir Tarih. New York, NY: Basic Books.

Regier, D., Dar, W., Kühl, E. & Kupfer, D. (2009). "DSM-IV Kavramsal Gelişimi." Am. J. Psikiyatri, 166 (6), 645-650.

Showalter, E., Gilman, S., King, H., Porter, R. & Rousseau, G. (1993). Freud Beyond Hysteria. Berkeley, California: California Press Üniversitesi.

Sierra, M. & Berrios, G. (1999). "Hysteria ve konversiyon nöropsikiyatri Doğru." Bilişsel nöropsikiyatri, 4 (3), 267-287.