Fenomenologische psychologie

Als klassiek gedefinieerd door Sigmund Freud is een vorm van projectie. De klant redirects haar gevoelens over enkele belangrijke persoon in haar verleden van die persoon naar de therapeut. Zo bijvoorbeeld als de klant zich voelt woede in de richting van een van haar ouders de opdrachtgever pretendeert de therapeut is dat ouders begint dan boos op de therapeut plaats. Dit proces gebeurt onbewust en een van de doelen van de psychoanalyse is om het articuleren in om te proberen het conflict tussen de opdrachtgever en de persoon tegen wie de emotie gevoeld werd in eerste instantie op te lossen. Het proces van de psychoanalyse is de ontwikkeling van een overdracht neurose, gevolgd door de resolutie en de generalisatie naar andere gebieden van het leven van de cliënt.

Bij deze manier zet het concept van de overdracht grenst aan het onbegrijpelijke. Het kan voorkomen in een kleine subgroep van de gevallen, maar dit is nauwelijks de basis voor een theorie van psychodynamische psychotherapie. Haar uitgangspunt is de cliënt in de war over wie is wie in haar geestelijke leven. De klant kan geen onderscheid maken tussen bijvoorbeeld haar vader en de therapeut. De meeste mensen die op zoek zijn psychotherapie niet verward over de mensen die hun mentale universum bevolken. Ze zijn goed in staat onderscheid te maken tussen werkelijke cijfers en imaginaire personen die bestaan in ruimte en tijd. Willen praten over iemands relaties met belangrijke mensen in je verleden is een vorm van discussie, niet een of ander raar soort seance, roepen spoken of geesten uit een vroegere geschiedenis. Veel psychoanalytische werkt behandelen met eerbied en spreken van "de overdracht" in ontzag alsof het een soort van magische transformatie. Dit is niet alleen nutteloos, maar ook is het soort van mystieke mumbo-jumbo afgietsels dat alle vormen van psychodynamische therapie in ernstige twijfel en achterdocht.

Een meer zinnige definitie van de overdracht is uiteengezet door Robert Stolorow in de psychoanalytische behandeling: een intersubjectieve Aanpak (2000). Op blz. 36 Stolorow schrijft:

"Naar onze mening kan het concept van de overdracht worden begrepen te verwijzen naar alle de manieren waarop de patiënt de ervaring van de analytische relatie wordt gevormd door zijn eigen psychologische structuren - door het onderscheidend, archaïsch geworteld configuraties van het zelf en object, dat onbewust te organiseren zijn subjectieve universum. Zo overdracht, op het meest algemene niveau van abstractie, is een voorbeeld van het organiseren van activiteiten - de patiënt assimileert de analytische relatie in de thematische structuren van zijn persoonlijke, subjectieve wereld. De overdracht is in feite een microkosmos van het totaal van de patiënt psychische leven, en de analyse van de overdracht voorziet in een centraal punt waarrond het dominante patronen zijn bestaan als een geheel kan worden verduidelijkt, begrepen, en daardoor getransformeerd.

"Vanuit dit perspectief, de overdracht is noch een regressie naar een verplaatsing, noch uit het verleden, maar eerder een uitdrukking van de voortdurende invloed van het organiseren van principes en beelden die gekristalliseerd uit het begin van de patiënt vormende ervaringen. Overdracht in zijn wezen is niet een product van defensieve projectie, maar defensieve doelstellingen en processen (inclusief de uitsteeksels) kunnen zeker en bijdragen doen om haar wederwaardigheden. Het concept van de overdracht als het organiseren van activiteiten betekent niet dat de patiënt de perceptie van de analytische relatie wat meer objectief ware werkelijkheid vervormen. In plaats daarvan, het verlicht de specifieke vormgeving van deze perceptie van de structuur van de zin waarin de analyticus en zijn acties worden gelijkgesteld. "

Stolorow's concept van de overdracht heeft dus weinig te maken met de klassieke freudiaanse definitie het echt zou moeten worden opgeroepen iets anders. De beste manier om te karakteriseren is het een vorm van empathie, vergelijkbaar met die beschreven door Carl Rogers. Twee mensen congruentie als ze op hetzelfde niveau van het discours, is niet alsof ie een te worden beter geïnformeerd, of een autoriteit, of in een dominante macht over de andere relatie. Wanneer de therapeut is in congruentie met de cliënt, is hij in staat empathisch luisteren en het leveren van onvoorwaardelijke positieve aandacht. De klant voelt zich begrepen en de therapeut straalt dit gevoel van terug naar de cliënt begrepen.

In 'Therapy Persoonlijkheid, en interpersoonlijke relaties, "een hoofdstuk in het boek Psychologie: een studie van een Wetenschap, Rogers Staten een voorwaarde van het therapeutisch proces is de klant waarneemt (althans tot op zekere hoogte) de therapeut is ervaren onvoorwaardelijke positieve aandacht in de richting van de cliënt, de therapeut beleeft een empathisch begrip van de interne klant referentiekader; en de cliënt waarneemt (althans tot op zekere hoogte) van de therapeut onvoorwaardelijk positief en meelevend begrip. De therapeut congruentie en de echtheid van de relatie: de therapeut conceptualisering van zijn eigen ervaring in zijn relatie met de klant moet juist zijn. De therapeut moet nauwkeurig worden "zelf" in de relatie en uitdrukkelijke of aan de cliënt een accurate conceptualisering van haar eigen ervaring. Hoe groter de congruentie van de meegedeelde ervaring, bewustzijn en het gedrag van de meer de daaruit voortvloeiende relatie zal neigen tot wederzijdse communicatie met dezelfde kwaliteiten, elkaar juist begrip van wat er wordt gecommuniceerd, verbeterde psychologische aanpassing en het functioneren (van beide partijen) en een voor beide partijen bevredigend therapeutisch relatie.

Deze laatste component is van cruciaal belang. Zonder dat de opdrachtgever onvoldoende bewijs haar communicatie naar de therapeut met succes is ontvangen. In dit bewijs leveren dat het wenselijk is voor de therapeut om analogieën te trekken uit zijn eigen ervaring. Zo zou de therapeut iets zeggen als: "Ik begrijp wat u zegt. U zegt (in het kort wat reparsepunt klant zei). De reden waarom ik het goed begrijp is, omdat (korte zelfonthulling door de therapeut). "Rogers biedt de sleutel tot het begrip overdracht in de zin Stolorow gebruik van maakt en de sterk verbetert puzzelen aanvankelijke formulering van Freud.