Fenomenologische psychologie

Oh mijn God Parijs, Ik weet dat je dit lezen, want je zei dat je niet meer gaat om een domme meisje, dus "Dasein" wordt uitgesproken, net als 'design', zoals in mode ontwerpen, en dat is iets weet je veel over! Alleen met een "ah" klank na de 'd', in plaats van een "ee" klank. Net zoals de Britten zeggen "dahling," wanneer ze werkelijk betekenen "lieveling." Maak je geen zorgen, hoewel, je niet echt nodig om te weten wat het Dasein eigenlijk "betekent," het is gewoon een van die dwaze woorden zullen we meer te weten over, later! [Smiley gezicht!] [Kiss kiss!].

Dus opende ik de Los Angeles Times en Peter Y. Hong heeft geschreven een groot artikel over Phil Spector's advocaat, Bruce Cutler. Hong, P., "Defense Lawyer's Famous Roar Is gemuilkorfd," Los Angeles Times (12 jun 2007). Ik vond mezelf te kijken naar de foto van de heer Cutler bij het artikel, denken, "Waar heb ik dit eerder gezien? Dan" viel het me op - de heer Cutler is een dode beltoon voor niemand minder dan Jean Genet, de beroemde schrijver van romans als Onze-Lieve-Vrouw van de Bloemen (1944) en The Thief's Journal (1949), en speelt net als Het Balkon (1956) en The Blacks (1958).

Niet dat de verlegen type met pensioen gaan, Ik mailde mijn vermoedens aan de heer Hong, die prompt, bevestigt hij ook de gelijkenis zag. Dan, gooien olie op het vuur, merkte hij op dat, om zijn ogen, de rechter in de rechtszaak Phil Spector - Larry Paul Fidler - enigszins leek op de beroemde Franse historicus-socioloog-filosoof Michel Foucault. Van Foucault is de schrijfster van onder andere werken, Madness and Civilization (1961) en De Orde der Dingen (1966). Ik moet dit weten, want ik ben bezig met een boek waarin Foucault (onder andere personages) aanzienlijk is betrokken.

Hier zijn de foto's, maak je eigen besluit. Alle afbeeldingen zijn eigendom van hun respectievelijke eigenaars.

Bruce Cutler

Jean Genet

Larry Paul Fidler

Michel Foucault

Bij nader inzien, deze uitwisseling deed me beseffen hoe goed wij het culturistas zijn, het recht om hier in Los Angeles woont, in de zomer van 2007. Het is niet de Summer of Love, dat is zeker, maar alles wel beschouwd, het is niet half slecht. In feite is het een echte drie-ring circus. In de linker ring: we hebben de mooie Lindsay Lohan, off voor nog een stint in rehab.

Lindsay Lohan

In de juiste ring: wij hebben de onnavolgbare heer Spector aanscherping van, zoals John Kay van Steppenwolf zong ooit, de laatste in een rare assortiment van pruiken. Bedrijvig (en ik durf te zeggen dom,) het negeren van het advies van de heer Cutler. Spector's gonna veroordeeld zijn ezel, dat is zeker.

Phil Spector

Maar dan, in het centrum ring, is de media psycho-drama dat in zijn greep houdt ons allen - en als het niet heeft gegrepen, jij bent gewoon niet omlaag met de tijdgeest. Ik heb het natuurlijk over het trieste verhaal van de charmante verbijsterde Paris Hilton.

Paris Hilton - mug shot

De feiten moeten kleine voordracht. Ze werd veroordeeld door het Hof tot 45 dagen in de County Jail voor het schenden van proeftijd, met de ongebruikelijke addendum bij het effect zou er geen beperking van haar zin. Nauwelijks had ze al ingecheckt, dan bureau van de sheriff eenzijdig gecommuteerde haar bevalling, zogenaamd voor 'medische redenen'. Had de Sheriff heeft gehandeld, vanwege "de gevangenis overbevolking," de aanpassing van de belangen zou heel anders zijn, zoals de Los Angeles County gevangenissen werken onder een federaal mandaat instemming decreet verbieden overbevolking. Als gevolg van die, meestal vrouwelijke delinquenten worden vrijgelaten na een paar dagen.

Wat de reden ook is de vervroegde invrijheidstelling Miss Hilton katoen niet goed met de rechter, die opdracht gaf Miss Hilton terug naar zijn rechtszaal - geen telefoon uiterlijk, dank u, wij willen u hier in persoon. De Sheriff's Department kwamen, en pakte haar op. Dankzij de zorgvuldige en gewetensvolle diensten van een ware horde paparazzi, allen gewapend met een hoog kaliber telelenzen, hebben we verontrustende foto's zoals die van mevrouw Hilton huilend in de achterkant van de auto van de sheriff. En wij weten dat, zoals zij werd geleid uit de rechtszaal enfettered, ze keek terug en riep naar haar moeder, "Mama, het is niet eerlijk!

Paris Hilton - in de auto

Paris Hilton - in de auto - close-up

Het is waarschijnlijk niet. Weinig wist Miss Hilton vermoedt dat ze de folie in wat blijkbaar een permanente strijd tussen het Hooggerechtshof en de Sheriff's Department, over kwesties als, die bepaalt hoe lang een gevangene blijft in hechtenis, of wat zijn de voorwaarden van de gevangene opsluiting. Bovendien zou nietsvermoedend, heeft Miss Hilton uitgegroeid tot een bliksemafleider voor de provocerende en belangrijke sociale thema's als: "Doe beroemdheden krijgt mildere behandeling dan de gewone mensen," of in haar geval, 'Doe beroemdheden krijgen voorbeelden van gemaakt, voor de morele verheffing van de gewone mensen. "

En dit is waar Foucault komt inch primaire doel van Foucault in Madness en Beschaving is om te verhalen een geschiedenis van de sociale reacties op gekke mensen. In de Middeleeuwen, bijvoorbeeld, steden plaatste ze op boten, die vervolgens eindeloos vermenigvuldigd Europese rivieren - de zogenaamde "schip der dwazen." Waarlijk, deze had de deugd, onder andere, van amusant zijn, als je uitgekeken op je eigen gekken, dan kon je vermaken met de capriolen van die van een paar steden over. Deze strip nevenschikking illustreert "de acute ambivalentie waarmee ze werden beschouwd."

Die omzwervingen later gaf aanleiding tot het beleid van isolatie en opsluiting - niet zozeer in het voordeel van de bedroefden, maar voor de maatschappij. Zij "werden geïsoleerd van de inwoners van de stad, en op hetzelfde moment, bleef dicht genoeg in acht te nemen ... [A] t de rand, maar niet daarbuiten." Deze trend begon, zegt Foucault, met de oprichting van het Hôpital General in Parijs in 1656. Gunstig, zijn de muren niet alleen tegemoet aan het geestelijk gestoord, maar ook criminelen, en de armen.

Na de Franse Revolutie, deze rassenvermenging werd in toenemende mate onhoudbaar, indien voor geen enkele andere reden dan alle drie de soorten vertonen onverlaten volledig verschillende pathologieën. "Het gekke, is het nu doen gevoelen, moeten worden bevrijd van hun ketenen en kooien, en keerde terug naar de gezondheid." Bovendien, met ontwikkelingen in de medische wetenschap - of althans, de evolutie van de verschillende, schijnbaar-meer-werkzame behandeling modaliteiten - zij steeds vaker werden gezien als vatbaar te genezen. Deze op zijn beurt leidde tot de ontwikkeling van verschillende technieken, zoals, uiteindelijk, de Freudiaanse psycho-analyse. Voor zover de armen waren betrokken en,, kunnen ze werken, en het beste voor ons allemaal, als de criminelen gewoon bleven in de gevangenis.

Foucault is een van die charmante kerels die nooit zo ver als je wilt gaat voor hem om te gaan. Zijn greep altijd licht boven zijn bereik. Hij is zo briljant, je wilt altijd voor hem om de "volgende stap te zetten, 'maar hij lijkt altijd wel een beweging van het hebben van korte vet inzicht dat je altijd willen voor hem te hebben. Normaal gesproken, zou dit de beoordeling van de sociale en culturele gevolgen van welke theorie hij toverde, vrij veel uit de lucht. Hij schreef een fascinerende geschiedenis van hoe samenlevingen betrekking geesteszieken, maar dan niet echt geen conclusies trekken uit het.

Het heeft daarom gevallen op een huisindustrie van Foucault geïnspireerde wetenschappers te analyseren en de tekst te expliciteren - in sommige gevallen, die ons vertellen wat Foucault "moeten" gezegd, of "echt" betekende. Putting woorden in de mond van de arme man, die niet zozeer wat hij eigenlijk "gezegd, of zelfs" betekende "te zeggen, maar, wat ze willen voor hem te zeggen. Welk nut heeft, ik probeer niet te worden overdreven kritische hier, ik wil alleen maar op te merken dat in sommige gevallen, het uitgangspunt wijkt in de verte. En, als gevolg, veel van de faux-Foucaultians, gewoon de boot te missen, tenminste voor zover Foucault is betrokken. Want voor hen, Foucault is slechts een folie, een start-pad, of een bron-board, voor hun eigen inzichten - een aantal van die ongelooflijk diep in hun eigen recht - zij het zeer verzwakt in afleiding, ten opzichte van Foucault.

Een van de meest dwingende commentatoren op Foucault, echter, is Hubert Dreyfus, een professor in de filosofie aan de UC Berkeley. Dreyfus legt de vinger op de werkelijke betekenis van Foucault. Sociale en culturele praktijken - zoals de vraag hoe we omgaan met mensen met een psychische aandoening - "aanbieden coherente articulatie." Daarom hebben wij "het beste gevoel van mensen en dingen als we begrijpen hoe ze worden gevormd door ... problematisering," Dreyfus, H., " Antwoord op Charles Taylor "in Wrathall, M. & Malpas, J. (eds.), Heidegger, coping, en cognitieve wetenschap 342 (2000).

Hier is wat ik denk dat Dreyfus bedoelt. Op het einde, wat Foucault heeft het over onze culturele of maatschappelijke concept van wat het is om geestelijk ziek. Verenigingen blijkt een belangrijk aspect van hun 'ontologie' - de manier waarop zij zichzelf - door de wijze waarop zij betrekking geestesziekte. Omdat dit laat zien hoe hun inwoners inzicht krijgen in hun eigen wezen.

"Geestelijke ziekte" op zijn beurt is bijzonder schrijnend, omdat het verbonden is met kwesties van de cognitie en "normaliteit." Hoewel Foucault niet expliciet dit punt, mis-functie of de storing van de hersenen zorgt voor een uitstekende venster waardoor het te bekijken een samenleving het perspectief op wat telt als 'normaal' om te beginnen. Het is bijzonder pikant, omdat zij verder gaat naar het hart van wat het is om te denken gedachten en emoties te voelen - iets wat we allemaal doen, of althans, denken wij dat doen. Het is heel anders dan een willekeurig aantal andere, meer goedaardige statistieken bekijken, zoals, bijvoorbeeld, de kwaliteit van de restaurants in een samenleving, wat het huizen in de musea, of het concept van God. Op deze manier, door te dienen als een tegenvoorbeeld van wat als "normaal" geestelijk zieke persoon afstemt ons om wat er gaande is. Hij / zij verduidelijkt; kristalliseert, en richt zich.

Om terug lus rond om Miss Hilton, ben ik niet suggereren, natuurlijk, dat ze geestelijk ziek is. Ik denk echter dat onze publieke fascinatie met haar tegenslag - verergerd, zoals alle goede pop-cultuur verschijnselen, door de media - zegt veel over hoe we als samenleving vormen en bestaat uit het landschap van onze praktijken en instituties.

Voor deze danken wij mevrouw Hilton een schuld van dank. Ze heeft verlevendigd openbaar debat over de "eerlijkheid" probleem, dat is een waardig onderwerp van discussie. Ze heeft een latent probleem bloot tussen de Superior Court en de Sheriff's Department, die eerlijk gezegd, maar ik betwijfel of de cognescenti wist zelfs over. En, belangrijker nog, ze blijft het definiëren van de rol van een beroemdheid - een rol waarvoor ze met name geschikt is, zoals te zien hoe ze geen expertise vordering om iets te doen, anders dan gewoon zichzelf te zijn.

In een reactie op de "platheid" en "grauwheid" van de moderne culturele ervaring, Dreyfus zegt: "[W] anneer er geen gedeelde voorbeelden van grootheid die bezorgdheid bij het publiek uitlokken en maatschappelijk engagement richten, worden mensen toeschouwers van rages en openbare leven, net voor de opwinding, "Dreyfus, H.," Nihilisme, kunst, technologie en politiek "in Guignon, C. (ed.), The Cambridge Companion to Heidegger 348 (2d ed.. 2006). Mevrouw Hilton is verre van een "voorbeeld van een grootheid." Maar als ze struikelt door het leven, ik geloof dat ze zal blijven "focus bezorgdheid bij het publiek uitlokken en sociaal engagement," al was het maar door middel van een tegenvoorbeeld.

Ik heb nog wat gedachten over het probleem van het 'zijn Parijs', die zal ik binnenkort bericht.